Een tijd terug las ik het boek 'Lisey's Story' van Stephen King. Dit verteld het verhaal van Lisey Landon. Lisey was 25 jaar getrouwd met de beroemde schrijver Scott Landon tot hij overlijdt. Twee jaar daarna krijgt Lisey de taak Scott zijn werkruimte op te ruimen. Tijdens het opruimen gebeuren er een aantal dingen waardoor Lisey terugdenkt aan het verleden en dingen herinnert die ze probeerde te onderdrukken en vergeten was. Bijvoorbeeld over Scott zijn gave om te verdwijnen naar een andere wereld, door hem genaamd 'Boo'ya Moon'. Boo'ya Moon is een plek waar mensen in hun hoofd heen gaan wanneer ze psychisch niet helemaal meer goed zijn en in de knoop zitten in hun hoofd. In het boek leren we dat Scott een zwaar verleden heeft gehad waar Boo'ya Moon een grote rol speelde. Ook Lisey heeft het niet makkelijk en moet uiteindelijk een oplossing zoeken in Boo'ya Moon.
Wat Lisey doet om alle ellende te vergeten is haar herinneringen proberen te verstoppen. Ze stopt ze achter het 'paarse gordijn' in haar hoofd. In het boek krijgt ze de uitdaging dit paarse gordijn neer te halen en een reis te maken door haar eigen herinneringen die ze diep heeft weggestopt en deze opnieuw te beleven. En ik denk dat iedereen wel zo'n paars gordijn in zijn of haar hoofd heeft. Wat iemand erachter stopt is heel persoonlijk en net zo verschillend. En ik denk dat voor mij mijn tekening het proces voorstelt van wat er met de dingen gebeurd die achter het paarse gordijn zitten.
Ik wil mijn filmpje graag dicht bij me houden en het verhaal baseren op mijn eigen paarse gordijn. Iets wat natuurlijk al moeilijk is, maar wat het misschien nog wat lastiger maakt is dat ik niet het gevoel heb dat er achter mijn paarse gordijn zulke zware dingen zitten. Het zijn meer de kleinere dingen die je dagelijks tegenkomt en langzaam samen op een grote hoop achter het paarse gordijn terecht komen. Toch denk ik dat dit een goede inspiratiebron voor mij zal zijn om aan het achterliggen verhaal van mijn filmpje te werken.