Eerder vandaag poste ik de Yew tree al. Een boom waar veel symboliek achter zit. Zo laat de Yew tree onder andere het pad zien naar de andere kant. Met die andere kant wordt vaak de dood bedoelt, maar het kan juist ook het pad naar het licht zijn.
Vaak eindigen filmpjes over de winter met de lente. De spontane zonnestralen en de sneeuw die verdwijnt voor de zon. Zo wil ik niet mijn filmpje eindigen. Ik heb er erg lang over nagedacht en meerdere eindes geprobeerd, maar ik denk dat ik nu weet wat ik wil.
Omdat het filmpje gaat over het proces van verdriet en herinneringen wil ik dat het personage hier een soort van oplossing voor vind. Tijd heelt vele wonden, maar ik denk toch niet dat dit soort 'wonden' zomaar verdwijnen door tijd. Deze laten sporen op je achter waar je zelf voor zult moeten werken om ze te laten verdwijnen. Daarom vind ik het toepasselijk mijn filmpje te eindigen met het meisje die zelf de lente laat aanbreken. Ze gaat zelf opzoek naar de eerste bloem, en die vind ze verborgen onder de sneeuw. Zo zorgt ze er zelf voor dat er een begin van een nieuwe periode komt. Licht in de duisternis, van regen(sneeuw) naar zonneschijn.